Werken in Proeverij De Ontmoeting is niet altijd hemel op aarde

Proeverij De Ontmoeting aan de Stationsstraat 133 bestaat 10 jaar en maakt zich op voor het jubileumfeest in de laatste week van oktober. Ermelo.nieuws.qz0.nl gunt u met een reeks verhalen de komende weken een blik achter de schermen. Onder het pseudoniem Bon deelt een medewerker haar ervaringen.

Mijn baan is ook niet altijd de hemel op aarde. Hoewel onze gasten begrip hebben als alles een ietsiepietsie langer duurt in Proeverij de Ontmoeting heb ik dat begrip zelf niet altijd. Soms roep ik: Je kunt hier onmogelijk van A (voorin onze zaak) naar B (de achteruitgang) lopen zonder gestoord te worden. Dan kun je gestoord worden op 2 manieren opvatten en ik bedoel ze allebei.
Zo kan het zijn dat ik even plakband moet ophalen bij de kassa, na een zoektocht in de bonbonmakerij. Daar aangekomen kijkt een gast mij verwachtingsvol aan omdat ze af wil rekenen. “Weet u trouwens wat de prijs van dit zeepje is?.” “Nee, maar ik kijk even voor u mevrouw.”

Ik loop naar de bak met zeepjes. Helaas, geen enkel zeepje is geprijsd. Ik ga het even aan een collega vragen. Die weet het ook niet. Nu besluit ik me echt te gaan uitsloven en bel onze inkoopster. Ik verkoop graag en ik mag haar altijd bellen ook als is ze vrij. De telefoon is bezet. Ik pak even mijn mobiel. Een collega loopt langs en kijkt mij aan met een blik van: We hadden toch afgesproken dat we de mobieltjes alleen in de pauze gebruiken?

€ 3,95. Mooi zo. Ik hang op en mijn bedrijfsleider reikt me een paar formulieren aan met een chocoladebestelling. “Vergeet de rekening niet te maken” zegt hij erbij. Ik stop de formulieren in de zak van mijn schort en ga terug naar de kassa. 3,95, 3,95 repeteer ik, want ik ben in staat in korte tijd zoiets weer te vergeten. Intussen lopen de kinderen die zich opgegeven hebben voor een kinderfeestje Proeverij de Ontmoeting binnen met het bijbehorende feestgedruis. Vragend kijkt een collega mij aan: “Wil je ze meteen in de bonbonmakerij of moeten ze eerst een tasje kleuren?”

Kijk maar even in de agenda, wil ik zeggen en ik realiseer me dat deze collega niet kan lezen. Ik werp gauw een blik en zeg: “Doe ze maar vast een schortje om dan pak ik de tasjes”, want ik zie dat er zo nog een ander groepje heeft gereserveerd voor een kinderfeestje. De mevrouw rekent af en vraagt of het cadeautje kan worden ingepakt. Natuurlijk, ik vind het leuk om het even in te pakken en ik hoop dat de 8 drukke kinderen nog kunnen wachten. Ik hoor de kok ook rammen op de bel, hij zou de soep graag warm geserveerd zien.

Vervolgens geeft iemand mij triomfantelijk de telefoon: ”Voor jou, jij bent immers van de PR?” Ik zeg: “Vraag maar of hij zo even terugbelt, ik ben nu bezig.” “ Zij belt al terug!” Ik leg de telefoon even neer en zwaai de dame uit die dankbaar met een mooi ingepakt cadeautje de zaak verlaat. Met telefoon onder mijn kin en 8 tasjes in mijn hand, de formulieren voor de chocolade in mijn schortzak loop ik naar mijn kinderen. Oh nee, nu ben ik toch nog de plakband vergeten, realiseer ik mij. Ondertussen zegt de vrouw aan de lijn: ”Wat fijn dat ik u eindelijk te pakken heb, wat een prachtige zaak hebben jullie toch, wat een geweldig initiatief, heeft u even tijd voor mij?!”

Bon

Voor eerdere berichtgeving zie: ermelo.nieuws.qz0.nl/proeverij-de-ontmoeting/

Banner Proeverij De Ontmoeting 1

Reacties

Cookieinstellingen