Gek worden van verdriet mag

Foto:

Wanneer je dierbare overlijdt stort je bestaan in. Lotgenoten weten waar je over praat.Lotgenoten waar je bovendien veel aan kan hebben, als je eenmaal de moed kan opbrengen je ervaringen met hen te delen.

Tanja, ze wil niet met toenaam worden genoemd of herkenbaar in beeld worden gebracht, zette vorig jaar de stap, door de Themadag Rouw te bezoeken, een initiatief van de werkgroep Steun bij Rouw en Verlies van Humanitas Noordwest-Veluwe. “Ook heb ik ook deelgenomen aan de gespreksgroep, wat ik als heel waardevol heb ervaren. Bovendien heb ik er bijzondere contacten aan overgehouden.”
Tanja verloor haar man vier jaar terug volstrekt onverwachts aan een hartstilstand. “Hij ging gezond van huis, en een uur later was hij overleden. Je voelt totale verbijstering dat het iemand overkomt die zo superactief en zo gezond is, onbegrijpelijk. Of word je getroffen door een aardbeving, waarbij niets overeind blijft, je achterlatend met alle vragen die er zijn. Alles wat je samen beleeft, waar je van wilt genieten, gaat op zijn kop. Want je leeft niet met het besef dat je mensen van de dag bent. Het komt binnen en gaat nooit meer weg. Andere mensen hebben vaak het idee dat het op den duur wel overgaat. Dat je op een gegeven moment de draad weer oppakt. Maar welke draad, ze zijn allemaal kapot. En hoe leuk is thuiskomen nog als je partner er niet meer is. Om maar niet te spreken van eventuele financiële problemen. Er even uitstappen en ademhalen gaat niet. Want het is geen punt in de tijd waar je van herstelt. In de toekomst zijn er immers altijd momenten die je graag met elkaar deelt, en dat je elkaar nodig hebt. Als je er met lotgenoten over praat, begrijp je dat soort aspecten van elkaar.” 
Lotgenoten hebben volgens Tanja aan een half woord voldoende om te begrijpen waar je doorheen gaat tijdens het rouwproces.
“Er wordt ook niet voor elkaar ingevuld wat de ander nodig heeft. Wel vertel je elkaar je verhaal. Wat zo ontzettend belangrijk is, al vertel je het tachtig keer. Ook kan je vrijuit je gedachten en gevoelens uitspreken, hoe gek ze ook zijn.”
De naaste omgeving voelt vaak een enorme behoefte om ‘het’ voor de rouwende op te lossen en iets te doen. “Je krijgt ook vaak van die tegenstrijdige boodschappen, wat het er niet gemakkelijker op maakt. Met je verstand weet je dat ze het goed bedoelen, maar vaak kan je er geen chocola van maken.”  
Op zaterdag 9 november van 9.30 – 15.00 uur, houdt de werkgroep Steun bij Rouw en Verlies opnieuw haar Themadag Rouw, in zalencentrum ‘de Pineta’, Elspeterweg 6, Nunspeet.
Dagspreker is Marinus van den berg, auteur van het boek ‘Rouwen in tijd’.
Tanja heeft veel aan een eerder bezochte lezing gehad, als ook aan het boek. “Hij is geen deskundige die ons vertelt hoe het hoort. Zijn deskundigheid zegt Van den Berg, heeft hij gekregen door naar ons te luisteren. Zijn woorden vormen als het ware een spiegel waardoor jij jezelf ziet. Iedereen wordt wel ergens door geraakt, want het gaat over jou.”
Tanja ervoer troost, bemoediging, erkenning, herkenning en houvast. Maar ook een vorm van opluchting. “Het voelt als een openbaring dat je dingen ineens kan plaatsen die je voelt. Dat is een hele geruststelling. Want soms denk je dat je gek wordt van verdriet. Dan hoor je dat je dit mag voelen, het erbij kan horen omdat het allemaal onderdeel is van het rouwproces.”
Aanmelden voor de Themadag Rouw kan nog tot 1 november via sbv.nwveluwe@humanitas.nl of www.humanitas.nl/afdeling/noordwest-veluwe/nieuws 
 
Cookieinstellingen