Echtpaar Hellinga viert 50 jaar lief en leed

Foto:

‘Dat meisje in het blauwe badpak is voor mij!’.

Zesenveertig jaar wonen Sybren Hellinga en Johanna Hellinga-Eveleens alweer in Ermelo. Dinsdag 29 oktober komt wethouder Laurens Klappe langs om het gouden paar te feliciteren met het vijftigjarig huwelijk. 
Helaas moet de bruid de felicitatie vanuit bed in ontvangst nemen. Door een ongelukkige val een kleine drie maanden geleden is haar scheenbeen verbrijzeld en nog niet genezen.  
In 1954 komen de twee elkaar tegen tijdens een feestweek in Dokkum. Sieb en zijn vrienden willen allemaal een meisje aan de haak slaan. In het zwembad zegt Sieb tegen zijn vrienden: “Dat meisje in dat blauwe badpak is voor mij.”  Jo Eveleens is haar naam. Na het zwemmen gaat de jeugd de stad in en Sieb en Jo zijn tot de dag van vandaag bij elkaar gebleven. 
Jo Eveleens werkt in een schoenenwinkel maar zegt haar baan op als moeder tbc krijgt. “Vader was dominee en een innemend man. Mede hierdoor komt er veel bezoek aan huis en die moest ik ontvangen. Hij was afschuwelijk geliefd en daar baalde ik wel eens van, bijvoorbeeld als ik jarig was en de aandacht naar vader ging”, vertelt Jo die overigens met plezier thuis werkte. Sparen voor een uitzet is er dan niet meer bij. Als na tien jaar moeder genezen is kan het paar eindelijk trouwen in Epe, de woonplaats van de bruid. 
Vader Eveleens zegent het huwelijk in. Het stel gaat wonen in Dokkum, de geboorteplaats van de bruidegom. Hier wordt de eerste dochter geboren. Sieb werkt dan bij de Onderlinge OWD in de verzekeringsbranche.
De Veluwe trekt en Hellinga gaat in Ermelo aan de slag bij Van Duynen verzekeringen, toen nog aan de Rietlaan. De NMB Bank, later ING, vraagt Hellinga om daar te komen werken. En zo gebeurt het.
Het stel settelt zich in Ermelo daar worden nog twee kinderen geboren. Vader/opa Eveleens doopt de drie kleinkinderen. De Hellinga’s beginnen aan de Cronjéstraat, verhuizen naar de Steynlaan, dan Ribespad en Harderwijkerweg. Als vader en moeder Eveleens niet meer zelfstandig kunnen wonen bouwt Hellinga aan zijn huis aan het Ribespad een seniorenwoning. In de negentiger jaren wordt de woning omgebouwd tot kantoor voor makelaardij en verzekeringen en wordt Hellinga zelfstandig ondernemer.      
Al vijfenveertig jaar gaan de Hellinga’s met de caravan op vakantie naar Spanje. Altijd naar dezelfde camping. Het is voor hen ‘thuiskomen’. Hellinga speelde jarenlang volleybal en glundert: “Ik heb volleybalvereniging Dindoa nog opgericht. Later werd dat de Blauwwitter.” Mevrouw houdt van lezen en Hellinga slaat nog graag een balletje op de tennisbaan. Beiden genieten in Ermelo van het leven en zeggen: “We zijn voor elkaar de eerste en de enige.”
Bijdrage van Tineke Idema
Cookieinstellingen